Tuj kiam flavas la aŭtun',
kaj fungoj fungas el la hum',
ni kolektiĝas por gustum'
kaj instruiĝo en komun'
por sperti ĝis la maksimum'
pri flavo, ruĝo, blanko, brun',
ke ne okazu misfortun'
en la arbaro ĝuste nun.

Laŭdire eblas vivi sen
amoro kaj botelo-plen',
laboro kaj fizika pen'
kaj sen posedo de gulden',
se venas nur vetero-ben',
ke multaj fungoj dum promen',
sufiĉas al sifuĉa(1) pren'
por la aŭtuna fung-festen'.

Okazis dum pasinta jar'
en Næstved optimista par',
viktime de budĝeto-ŝpar',
decidis serĉi en arbar'
facil-koneblan fungon, ĉar
laŭ kunportita memuar'
(kun bedaŭrinda preserar')(2)
superas ĝi en kulinar'.

Modeste ĉe arbara dom'
"tutcerte" kreskis la legom'!
Erari povas ĉiu hom',
kaj pro la preseraro, krom
malica manko de arom'
la paron trafis lakso-vom'.

Moralo:
Fidindas nur tra la sezon'
analfabeta gastronom'!