Poul Thorsen:
Verda semaforo.

 
1: Ĥoro Vira:

La ritmo de radoj sur reloj
kun dolĉa intimo
denaskas en niaj oreloj
kaj en la animo.
Treme aperas en takto hezita
lando infana - delonge perdita
en la malproksimo.

La ritmo de radoj sur reloj
frapante, fiere
nin vokas vojaĝi al steloj
tutmondon konkere.
Regno de revoj kaj longa laboro,
lando juneca kun freŝa fervoro
lasas nin lukti libere.

La ritmo de radoj sur reloj
trankvile ekbatas,
kaj jam ni la limojn de l'celoj
rezigne konstatas.
Lando de aĝo, ripozo kaj saĝo
estas la fino de nia vojaĝo
- sed la ritmo de l'reloj daŭradas.


2: Recitativo:

Iam fabelisto dana,
fama en tutmondo
iris tra la land' germana
studi ĉe la fonto
"feran vojon" specimene -
grimpis ĝin kaj flugis svene
kiel fulmotondro.

Ebrieta pro rapido
(mejlojn kvin pohore!)
li deklamis kun ekscito:
"Kredu min honore!
Tiuj brilaj, ŝtalaj reloj
multe pli ol la fabeloj
ŝanĝos homojn kore.

Preterkuras ni fiere
ne nur la ĉevalon,
sed de la vaporo pere
ankaŭ la fatalon.
La malicon de Mefisto
fluge lasos ni en disto -
same trivialon.

Se filistro al ni diras:
"Mankas poezio,
ĉar ni tro rapide iras'.
Mia opinio:
Poezion li ignoras!
La progreso ĝin favoras
kaj la fantazio.

Rapideco, fantazio
bele ludas kune.
Sed por estu bona ĉio
estas oportune,
ke superas intelekto
kun estimo kaj respekto
al homar' komune".

3: Solkanto Virina:

Ĉu vi permesas al mi kiel damo
fari nun kelkajn konfesojn?
Kiel vi mi suferas pro amo:
Mi amegas ĉeesti kongresojn.
Dek mi ĝis nun jam trafikis
kaj la fakterminaron praktikis.

Mi renkontis en Århus unue
ĉarman kolegon hispanan,
sed verŝajne aliĝis tro frue,
ĉar mi sole komprenis la danan!
Tamen mi bone mimikis
kaj la fakterminaron praktikis.

Kaj en Salzburg, en lando muzika,
domoj sendube ektremis,
kiam dana orkestro unika
kun la supo latuna promenis.
Ĝi la orelojn surdigis
kaj zigzag-terminaron praktikis.

En la Pariza fervojo subtere
estas bonega plezuro!
Pri Parizaj kongresoj cetere
oni legu en literaturo ...
Ni al Montmartre formikis
kaj konjak-terminaron praktikis.

Prezentis Lindaŭ belege kaj ĉarma
flirton de flago ĉe flago,
kaj se laboro fariĝis tro varma,
freŝon donis bloveto de l'lago.
Du kaj du ni romantikis
kaj la lag-terminaron praktikis.

Por la kvina en Utrecht nun fine
mi Esperanton parolis,
sed naci-lingvoj fluis senlime
- kaj la krudaj haringoj tavolis.
Unu mi enstomakigis
kaj kloak-terminaron praktikis.

Plej alta revo mi ĉiam imagis
la romantikan Veronon.
Pro Julieta-Romeo mi vagis
por ekvidi la faman balkonon.
Jen la karuloj tragikis:
sarkofag-terminaron praktikis.

La kongreso en Zürich konstatis:
bone funkcias la reloj.
En la noktkluboj poste invadis
kelkaj fakgrupoj al la ba-reloj.
Ili fratiĝon fortigis
kaj la brak-terminaron praktikis.

En Stokholmo mi tute private
spertis la svedan gastigon,
dum aliaj diskuris malsate
kaj soife vizitis fabrikon.
Ĝi porcelanon fabrikis
kaj nur lakt-terminaron praktikis.

En Rijeka triumfe ni estis
en la kongres' de kongresoj.
La urbanoj milope kunfestis,
kante svingis la jupojn sen ĉesoj.
Mi ankaŭ kungimnastikis
kaj barakt-terminaron praktikis.

Por la deka en Århus multopo
varman akcepton nun spertas.
Ni laboros, amuzos ktp.
kaj pri unu afero tutcertas:
Eĉ se la mond' lunatikos,
ni la fakterminaron praktikos!


4: Recitativo:

Post tiu pirotekniko
de la kongreskavalkado
iru kun mi al malnova amiko,
majstro de la rakontado:
Nia fabelo-verkisto,
kiu instruis nin pri la ekzisto
de l' siatempa miraklo:
Per la vaporo - preter la aglo!
- Tute ne eblis al li antaŭvidi,
kiel ni poste rapidis rapidi
jete, rakete trans mur' supersona
ĝis la elpafo de Sputnik impona.
Ho, se ĝin vidus la olda poeto,
certe li saltus el sia portreto!

Ankaŭ la kara ne povis diveni,
kiel simpluloj sin povos kompreni
ekster la hejma butiko
per Esperanto en monda trafiko!
Tute nature kaj simple nun sonas
lingvo jam preta por kiu ĝin konas.
- Brovon aprobe la olda eklevus:
«Multe pli multaj do koni ĝin devus!
Ne tre utilas facila vojaĝo,
se oni lingve restadas en kago».

Ĉiam per larĝaj flugiloj li flugis.
Jam lia knab-fantazio kondukis
for de l' patril1aj legomoj
al novaj landoj kaj al novaj homoj!
Kontraŭ la dubo kaj moko li penis,
nur la anasoj neniam komprenis ...
Tamen el la anasido malbela
fine fariĝis ja cigno hela.
- Nun en la lando de la fabelisto
lasu nin lerni de lia persisto.
Voje al pravo, al justo kaj belo,
al lia revo kaj al nia celo
lasu nin iri imite
same decide.

5: Ĥoro Vira:


La reloj kunligas la landojn
trans plej altajn montojn.
Ni fandis la ŝtalo-rubandojn,
ni plantis la pontojn.
Vojon ni faris en marĉo giganta,
venkis ĝangalojn kun frunto ŝvitanta,
rompis tra la horizontojn.

La manoj kunligas la manojn
de l'fratoj trans maro.
Ni efektivigis la planojn
pri mondsolidaro.
Ni al labor-pioniroj salutas,
internacie delonge sin trudas
lingvo por unu homaro.

La mondlingvo ligas la homojn
- kaj jam Esperanto
forpelas babelajn fantomojn
en lando post lando.
Vaste kaj vigle laŭ ritmo de l'radoj
vivu la lingo de niaj korbatoj,
voke per voĉo de l'kanto!

 

Notoj:
Kantato ĉe la 10a kongreso de Internacia Federacio Esperantista Fervojista, Aarhus, Danio, 1958.

Melodio de Egon Ankerstjerne.

El la libro de Poul Thorsen:
Sen Paraŝuto, eldonis:
Stafeto, La Laguna de Tenerife, 1968.