Poul Thorsen:
|
| kun muloj kaj mistikemo vojaĝis por provi la saĝon de l' reĝo en Jerusalemo.
Sed mem estis peze provita,
Kaj poste la reĝo rifuzis
Dum Salomon la ventumilon
Ŝi flustris: «Okazis tagmeze, | Mem sunbruna, preskaŭ ni samis. Ho, Salomon, tute ne saĝa! Vin mi ja amus kaj amis!» ---------* * * * Revoje en ĉiu gastejo, en ĉiu mulo-kvartiro, ŝi vokis sklavon amori kaj sendis lin kun ventumilo.
Ĉiuj kun or-ventumiloj
Ofertis li sian regnon
Sed ŝi per sendito respondis: |
|
Notoj: Sophus Claussen (1865-1931) estis redaktoro, kiu multajn jarojn viis en Parizo kaj verkis sub videbla influo de Baudelaire. Liaj multaj poemoj montras lin kiel grandiozan lirikulon, plenan de eleganto, subtilo kaj sprito. Claussen estis epikurano kaj adoranto de belo en ĉiuj formoj (li ankaŭ estis artpentristo). Li forte kontraŭis utilismon. "La poezio estu proklamo de la plej kurioza, mistika ligiteco de niaj travivaĵoj".
Pri la aŭtoro en la Reto:
Vidu aliajn verkojn de Sophus Claussen en la paĝoj, klaku:
" Parizanino." |
El la libro de Poul Thorsen: Sen Paraŝuto Stafeto 1963. Sophus Claussen, (memportreto 1923-1924):
![]() |