Kaj Munk:
Så sødt som i gamle dage.
Kiel en junaj tagoj.

 
Sæt grammofonen i stå, min ven,
stands saxofonernes klage.
Nu vil vi spille på gige igen
så sødt som i gamle dage.
Inde i byen er alt lidt sært;
bedre til landet at tage,
ud for at mærke, det dugger skært
og sødt som i gamle dage.

Nattergalen han stemmer i
til sin forelskede mage
samme velsignede melodi
så sødt som i gamle dage.
Månen må uden elektrisk strøm
endnu over himlen age,
skinner for to, der går hen i drøm,
så sødt som i gamle dage.

Vinden vover i nattens fred
næppe nok ånde at drage.
Stjernerne hvisker om evighed
så sødt som i gamle dage.
Verden er knap så forandret endda,
som nogle vil foredrage.
Han siger: Må jeg? Og hun siger: Ja!
Så sødt som i gamle dage.
Mutu, amiko la gramofon',
ĉesu la saksofon-grakoj.
Sonu denove la violon'
kiel en junaj tagoj.
En la urbego sufiĉas la ted',
venu al kampo-vagoj.
Sentu roserojn sub la pied'
kiel en junaj tagoj.

Dolĉe ekkantas la najtingal'
al parulin' inter fagoj.
Same beata la am-signal'
kiel en junaj tagoj.
Luno sen help' de elektra flu'
velas trans arkipelagoj,
brilas al reva, vaganta du'
kiel en junaj tagoj.

Spiras apenaŭ ĉe nokto-mez'
vento laŭ niaj imagoj.
Flustras la steloj pri eternec'
kiel en junaj tagoj.
Turnas sin Mondo senŝanĝe, sen ĉes',
spite al ĉiuj plagoj -
Li diras: Ĉu? kaj ŝi spiras: Jes!
kiel en junaj tagoj.

Tradukis: Poul Thorsen..

Kaj Munk.
* 13.01.1898 Danio.
† 04.01.1944.
Pastro en Vedersų, Jutlando. Li verkis multajn artikolojn, teatraĵojn, himnojn kaj poemojn. Li partoprenis en la dana opozicio kontraŭ la germanoj dum la dua mondmilito, kaj ili ankaŭ likvidis lin.
Melodio de Kai Normann Andersen.

La dana teksto kaj la desegnaĵo estas el "Ældre-sangbogen", 1989, n-ro 160.

Vidu aliajn verkojn de Kaj Munk, klaku:
"Vi bone scias, koro" kaj
"Majstro kun la peza dornokrono"
"La blua anemono".