Por kio la verda kupolo
de tigoj en greno ondanta?
Por kio pepado senfina
de birdo-armeo giganta?

Por kio sur la hemisfero
la familiara praflamo
alternas kun stelo-figuroj,
hieraŭ kaj morgaŭ la samo?

Por kio drivadas la nuboj
trans kie anseroj ariĝas,
kaj kial knabin' diligente
sin al la kudrado dediĉas?

Kaj kial la knabo legadas
apenaŭ maldorma, en lito,
la nigron sur blanko de l'libro
glutegas kun ĉi apetito?

Por kio li maĉas la farojn,
pro kiuj la homoj disskermis
kaj jam de pratempaj epokoj
mortigis kaj rabis, ekstermis?

Kiome da pensoj frenezaj
en verkoj malnovaj troviĝas,
kaj kia frenezo antikva
kun freŭaj ekzemploj noviĝas?

Por kio la tuto? Por kio
la bestoj blekadas kun timoj
el siaj paŝtejoj ĉielen,
kaj kial esperas l' animoj?

Dumvive mi sate cerbumis -
eĉ Dio ne konas la nombron.
Sed nun por ekkuŝi kaj dormi
mi iras prefere en ombron.