-----------Magistro

-------------Ambaŭ

-------------Glunto

-----------Magistro

-------------Ambaŭ

-------------Glunto

-----------Magistro

-------------Ambaŭ

Kaj dolĉe sonĝi laŭ kutim'
pri oro kaj arbaroj,
en propra hejmo varmulin'
- drinkejo kaj najbaroj.

Rectissime! Strictissime!
Kaj tostu, amantissime!
En propra hejmo varmulin' -
drinkejoj kaj najbaroj.

La lunon vidu - kun frivol'
li gapas al pavimo.
Ĉu estas, frato, li simbol!
pri nia pantomimo?

Ĉagrenas lin ofice, ke
sen unu sola guto
li tamen vagu tie tre
plenplena kiel puto.

Rectissime! Strictissime!
Kaj tostu, amantissime!
Li tamen vagu tie tre
plenplena kiel puto!

Ho, vidas mi: Li brilas al
ŝlostruo de la loĝo,
ne ŝatas, he la bakanal'
finiĝu per diboĉo.

Matenon bonan! Post plezur'
nun al la hejma celo.
Direktas al ŝancela krur'
la kara lun-kandelo!

Rectissime! Stricttissime!
Kaj tostu, amantissime!
Direktas al ŝancela krur'
la kara lun-kandelo!