Se sidus mi sur Luno
ludante kun ĉiela nub',
mi povus okulumi
al ĉiu Tera bub'.
Mi povus vidi negron
tamburi sur tamburo-bret'
kaj vidi ĉinon manĝi
per sia bastonet'.
Kaj en Ruslando granda
kun frosto pli ol eblas kred'
en neĝo certe ludas
knabet' kun sia sled'.
Mi povus mane svingi
al norvegidoj ĉe torent',
dum gronlandanoj manĝas
fok-lardon kun kontent'.
Kaj laste sidas panjo,
- Danlando en la horizont' -
ŝi preskaŭ ne troveblas
en la tro grand a mond'.
En multaj, multaj landoj
infanoj ja similas sin.
Mi amas ilin ĉiujn,
kaj ili alias min.
En granda familio,
kaj se ni vivas en stabil',
gardante nian Teron,
ni loĝu en trankvil'.
Tænk, hvis jeg sad paa maanen
og leged med en himmelsky,
saa kunne jeg skam kikke
til børn i hver en by.
Jeg kunne se en neger
med trommestik og trommeskind
og se en gul kineser,
der spiste med en pind.
Og i det store Rusland,
hvor vinteren er kold og streng,
der saa jeg nok i sneen
en slæde med en dreng.
Jeg kunne staa og vinke
til norske børn ved fos og bæk,
og se et barn i Grønland,
der sad og spiste spæk.
Og i det lille Danmark
der sad min egen lille mor,
Men hun er svær at finde,
for verden er saa stor.
Der er saa mange lande
med millioner børn som jeg.
Jeg elsker allesammen,
og alle elsker mig.
Vi er én stor familje,
og lever vi i fred og ro
og passer godt paa jorden,
saa er her rart at bo.
|
Halfdan Rasmussen (1915 - 2002) dum senlaboreco frekventis popolajn altlernejojn kaj fariĝis aŭtodidakto. Lia unua poemaro Soldato aŭ homo lokigis lin kiel socialan poeton. Sed posta, tre varia verkado faris rubrikigon neebla. Lia formo estas mallonga, la enhavo tre senterna, kun granda korvarmo: ironio sen sarkasmo, humoro sen moko. Li ludas per la lingvo, precipe en siaj frenezetaj infanrimaĵoj. - Malgranda homo en granda lukto
kontraŭ la krudo de sia epoko.
(Tiu biografio el la libro Sen Paraŝuto de Poul Thorsen, Eldonis "La Laguna", 1963.)
Biografio, rete - klaku ĉi-tie: "Halfdan Rasmussen".
Melodio de Hans Dalgaard.
|