1.
Hej hop por nia lingvo,
la lingvo de danĝero.
Elinter la adeptoj
ĝi estas ekzemplero
por plej danĝera ulo de l'Kliniko,
neniam kuracebla, malĉasta lunatiko.

2.
Hej hop, mi hurle hurlas
kun la hurlantaj lupoj
pri la movad' senmova
kaj ties tristaj grupoj.
Movado aŭ moveto?
Simile al testudo
ne estas klarvideble,
eĉ post intensa studo,
ĉu ĝi antaŭenmarŝas aŭ la malo,
aŭ vintrodorme ĉu ronkas la kara animalo.

3.
Hej hop, ĉu fina venko
aŭ revo de raŭmistoj?
Por mi egalas mikro -
­kaj makrofinalistoj.
Post fina armistico
en ujo/io-skermo
tiktakas vekhorloĝo
por neologa fermo.
Neniu plu memoras ata/ita,
nek Bum-bam-piĉa skolo en Ĉeĥio sufokita.(1)

4.
Hej hop, ĉar nun el polvo
emerĝas pratabuo:
minuskli aŭ Majuski
laŭ la Akademujo?
En Festival' Kultura,
Mirinda Kopenhago,
ne mankis ŝtopilingoj
por ĉiu olda ĵako.
La danĝerul' eskapis la Klinikon
por en kanzonojn blovi pli potencan kokerikon.

5.
Hej hop, dum ventrosvingas
fraŭlino Barlastono,
ja barbo povas tremi
en ĉies pantalono.
Hej hop por nia tempo,
la dua mezepoko, simile kavan denton
tre urĝas nekrologo. Senbarbe, senkondome en estonto,
sen aidoso kreskos pli potence nia rondo.

6.
Hej hop, se la movado
ŝajnmortis - despli gravas,
ke pli da danĝeruloj
elirpermeson havas.
Hej hop por nia lingvo,
la 1ingvo de danĝero.
Elinter la adeptoj
ĝi estas ekzemplero.

7.
Hejhopa kromstrofo.
(3 jarojn poste, KEF 1996)

Hej hop, en Kopenhago
denove malprudentas
la sama, kara Ĵako
kaj same misakĉsentas.
La ĉefo de l'Kliniko
neniel ajn anhelas,
sed flanke de l'gitaro
persiste decibelas.
./Ne ĝenas nek aplaŭdo nek bu-buo
kaj tiel plu kaj tiel plu kaj pluo./: