Poul Thorsen:
Boneco.
(Laŭ: Benny Andersen: Godhed).

Mi ĉiam klopodis esti bona,
tre postulanta afero.
Mi fervoregas fari ion por iuj,
teni mantelojn,
----pordojn,
--------lokojn,
havigi postenojn,
favorojn aŭ simile,
etendi la brakojn,
lasi iun plori ĉe mia ĉemiso.
Sed kiam ekestas okazo,
mi plene rigidiĉas,
supozeble pro ia ĝnemo.
Mi skuas min mem:
Eketendu, la brakojn!
Sed estas malfacile esti bona
----longedaŭre.
Estas kvazaŭ spirhaltado.
Sed per ĉiutaga ekzercado
mi atingis unuhoran daŭron,
se neniu ĝenas min.
Mi sidas tute sola
kun la horloĝo antaŭ mi,
etendas la brakojn
----fojon post fojo
Neniu problemo.
Fakte mi estas plej bona,
kiam mi estas tute sola.